Dat gevoel dat er meer is, verdwijnt niet. Het wacht.

Het is geen onrust. Geen ontevredenheid. Het is eerder een weten van binnenuit, vaag maar hardnekkig, dat er iets is wat je nog niet hebt aangeboord.

De geest is gewend de boventoon te voeren. Redeneren, plannen, de bekende wegen bewandelen. Dat is niet verkeerd, maar het kan beperkt voelen. De geest incarneert zonder voorkennis van het grotere verband. Hij weet niet wat jij in dit leven kunt leren, welke richting bij jou past en welke ervaringen je het meeste kunnen brengen. Hij baseert zich op wat hij kent: logica, gewoontes, verwachtingen van buitenaf.

De ziel heeft die kennis wel. Die draagt informatie mee over wat je hier te doen hebt, wat je kunt leren, wat je nog niet hebt afgerond. Maar de ziel fluistert. En in een leven vol prikkels, verplichtingen en gedachten is die fluistering makkelijk te missen.

Maar dat gevoel verdwijnt niet, de ziel blijft doorgeven. Op stille momenten, in twijfel, in dat vage weten dat er meer is. Geen dwang of verplichting, maar als richting. En wacht tot je er ruimte voor maakt.

De spirituele wandeling biedt een manier om die verbinding te versterken, stap voor stap, vanuit je eigen stoel. Tijdens deze spirituele wandeling gaan je gedachten naar de achtergrond en ontstaat er ruimte voor contact met je ziel en gids.

Karin